De meeste artikels over samengestelde gezinnen gaan ervan uit dat je samenwoont. Bij ons wonen we niet samen: vijf kinderen, twee huizen, twee keer een 50/50-regeling. Toch hebben we één regel die het grootste deel van de discussie wegneemt.
Op een zaterdag met alle vijf kinderen samen stonden we aan de kassa met een goedgevuld boodschappenkarretje. Een deel van de boodschappen was voor iedereen, maar er zaten ook dingen tussen die alleen voor mij waren of alleen voor mijn partner. Eén ticket, verschillende soorten uitgaven.
Dat lijkt op het eerste gezicht een detail, maar bij het verdelen van kosten maakt het wel verschil. Wie betaalt welk deel? En hoe hou je bij wat voor wie was, zonder achteraf opnieuw door het hele kasticket te moeten gaan?
Vijf kinderen, twee huizen, twee keer 50/50
Onze situatie is niet de klassieke invulling van "samengesteld gezin". De meeste artikels daarover gaan ervan uit dat je samenwoont en dus automatisch alles samen gooit: één huishoudbudget, één koelkast, één portemonnee. Bij ons is dat niet zo. Wij wonen niet samen.
Wij hebben samen vijf kinderen, verdeeld over twee adressen. Ik heb een 50/50-co-ouderschapsregeling met mijn ex, mijn partner heeft een eigen 50/50-regeling met haar ex. Onze wisselmomenten vallen niet samen: mijn kinderen wisselen op vrijdag, die van haar op zondag. Daardoor hebben we één weekend waarop alle vijf kinderen bij ons zijn. De rest van de tijd is de samenstelling anders.
De regel: vast blijft apart, gedeeld wordt gedeeld
Om niet elke week opnieuw te moeten onderhandelen, hebben we één vaste afspraak. Vaste kosten, huur, hypotheek, elektriciteit, internet, blijven altijd van ieder apart. Die lopen gewoon door, los van wie welke week over de vloer heeft, en we rekenen ze dus nooit onderling af.
Wat we wél delen, zijn de momenten waarop we effectief samen zijn: het weekend waarop alle kinderen samen zijn, een avond samen uit eten, een gezinsuitstap.
Die grens hebben we één keer getrokken. Daarna is het geen discussie meer, maar gewoon de regel.
Het grijze gebied: het gemengde kassaticket
De regel lost het grootste deel op, maar niet alles. Een boodschappenkarretje tijdens een gezamenlijk moment is zelden netjes op te delen in "gedeeld" of "niet gedeeld". Op één ticket kunnen boodschappen staan die we samen gebruiken, naast iets dat alleen voor mij is of alleen voor mijn partner.
In CoCoSplit kunnen we zo'n ticket daarom per lijn verdelen, in plaats van enkel één totaalbedrag in te geven. Wat we samen gebruiken, markeren we als "gedeeld". Iets dat alleen voor mij of alleen voor haar is, komt bij de persoonlijke kosten terecht.
Geen apart rekenblaadje nodig en geen ticket dat je achteraf moet uitpluizen: je verdeelt het gewoon zoals de aankopen op de kassabon staan.
Spreek de regel af, niet per aankoop
De belangrijkste les zit niet in de app, maar in het moment waarop je de regel maakt. Spreek vooraf af wat vast blijft en wat gedeeld wordt, niet aan de kassa en niet achteraf bij elke afzonderlijke aankoop.
Zodra die grens eenmaal vastligt, is het enige wat nog overblijft een paar tikken op een scherm: dit is gedeeld, dit niet. De rest van de discussie is daarmee al gevoerd, lang voor het boodschappenkarretje vol is.